Merhaba diyebilmek , gülümseyebilmek , tebessüm etmek , mimiklerinizin bile hafiften oynaması yahut bir günaydınla güne başlamak , iyi akşamlar , iyi geceler diyebilmek bazılarımız için ne kadar zor. Sanki imkansızı istiyormuş , bekliyormuşuz gibi..
Oysa bir günaydın , bir merhaba değil midir insanları birbirlerine yakınlaştıran tanışmaya sohbet etmeye vesile kılan..
Bir sürü güzel inanı tanımaya imkan sağlayan küçücük bir kelime; dilimize yük , kalbimize sıkıntı , sırtımıza kambur mu ?
Söylesek elden dilden gözden mi oluruz ? Söylesek eksilir miyiz ? Sıcacık bir gülümsesek karşımızdaki insana, hiç tanımasak dahi geri çevrildiğini gördünüz mü ? Ya da duyanınız var mı ? Kim var ki bir tebessüm karşısında katılığını eritmemiş olsun?
Yazdığınızda , hatta okuduğunuzda ve yahut söylendiğinde 'GÜLÜMSE ' hem kulağa hem göze dile en önemlisi KALBE hitap etmiyor mu ?
(Yakın zamanlarda tanıştığım daha önce hiç görmemiş karşılaşmamış dahi olsak ta artık karşılaştığımızda gözlerimizin içi gülerek günaydın ve yahut merhaba dediğim güzel insana ve hatta henüz adını dahi bilmediğim o tatlı insana selam olsun ..)
Henüz hiçbirimiz taşa dönüşmedik!!
Yüreğimizin bir kısmı ufacık ta olsa o sevgiyle atıyor..
Ve hiç bir zaman gülmek için geç değil..
Ve böyle anlarda zamanın durduğu rivayet edilir ki insanlar birbirleriyle daha çabuk tanıyıp kaynaşsınlar!! :)
Zamanın böyle güzel anlarda durması dileği ile ...
SEVGİLERİMLE ..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder